29 jun. 2012

kruiden gebruiken


De kruiden is een echte ontdekkingsreis. Hier en daar heb ik bewust kruiden mengels gezaaid, maar veel komt gewoon aanwaaien, of ontwikkeld zich in de berm, zoals ik al eerder schreef.

Het voorjaar is de beste tijd van oogst van de kruiden, toch is het blijven zoeken naar jong ontwikkeld blad. Maar ook bloemen, zoals de kamille laten zich goed drogen.  Maar vers blijft natuurlijk het lekkerst. Eigenlijk heb ik continue verse thee van munt (nooit teveel van drinken), salie, hondsdraf (met mate). De ijsberg sla kan worden verrijkt met goudsbloem, zevenblad, duizendblad en paardenbloem. nooit teveel, altijd met kleine beetjes om te proeven en ontdekken. De werking van de kruiden bestudeer ik. De beschrijvingen zijn helder, maar ieder mens is anders en je moet leren wat het met jouw gezondheid doet.


Mijn streven is de kruiden te verwerken in het dagelijks eten, niet als medicijn, maar als onderdeel van een complete voeding. 

18 jun. 2012

eetbare tuin ... wat eten we?


De eetbare tuin is een mooi, eigenlijk te modieus, begrip. Met een vogelbosje en zoveel oude bomen valt er al snel veel te eten uit de tuin.
Deze dagen waren de rode bessen, de vroege frambozen, aardbeien rijp. Daar moet je snel bij zijn. De bosbessen gaan de komende week verder kleuren! Dat beloofd lekker te worden.

De bosbes staat naast de hondsroos, de vlier en de mispel. De vruchten zijn gevormd, nu wachten op de goede kleur.


Tuinontwerp voor het weiland

Nou ja, tuinontwerp, eigenlijk behoort het al tot het ontwerpen van een landschap. Toch zie ik het als tuin, met het oog op gebruik, bruikbaarheid, maar ook natuur. Ieder element heeft ruimte nodig. Bij de inrichting van het weiland tot tuin heb ik de volgende uitgangspunten gehanteerd:
Harmonie is belangrijk, en die vind je bij het aansluiten met de omgeving. De weilanden met gras vragen om het terug laten komen van dat gras in onze tuin. De ruimte in de rijen kleinfruit en druiven zijn de oude grasmat van het weiland. Daarin wilde ik geen spitwerk doen, het zou afbreuk doen aan het geheel. De palen zijn allen van een zelfde materiaal, kastanjehout, soms ook europees hardhout genoemd. Het taps-toelopende terrein ervaar je als redelijk natuurlijk door de wijze van inrichten. Een harmonieus geheel dat nog ruimte biedt voor kersenbomen. Die worden volgend jaar aangeplant. Als nu het weer ook een beetje gaat meewerken kunt u mee komen genieten van de tuin. Zie ook agenda. 

17 jun. 2012

(on)kruiden in de border



De verrassingen van de natuur moet je tijdig herkennen. Schoffelen in het voorjaar is voor mij uit den boze. Met de afstand tussen mezelf en de grond zou ik te snel mooie soorten wegschoffelen. In de eerste maand is onkruidplukken de enige optie voor mij. En wat heeft het opgeleverd? Veel, heel veel vingerhoedskruid, kamille, klaproos en viooltjes in de nieuwe borders. In de oude borders zie je heel andere soorten zich ontwikkelen, naast de enorme explosie van hondsdraf komt daar ook het lelietje-van-dalen, de geranium, het kattekruid en valeriaan. Wat zich in de grasberm ontwikkeld had ik al eerder beschreven.


Ontzettend mooi wat zich ontwikkeld. Ondertussen ben ik wel gaan inplanten met blijvende heesters en vaste planten. Zolang die echter nog niet aan elkaar sluiten mag, binnen grenzen, de natuur een handje helpen om de border bloemrijk te maken. De voorbeelden zijn op de foto te zien.




1 jun. 2012

Natuurlijke berm wordt mooi

Een deel van de tuin, langs de oprijlaan, geeft ruimte aan grassen en bloemen in de berm. De berm bestaat dit jaar voor het eerst. Het is voormalig weiland met veel productiegrassen en paardenbloemen. De grondslag is lemig zand. Een prachtige uitgangssituatie voor een intressant ontwikkelde bloemrijke berm. Jaarlijks twee maal maaien en afvoeren van het maaisel moet de grassen terugdringen en de bloemen bevorderen.

 De eerste leuke ontwikkelingen zijn: ereprijs (boven), walstro, madelief (midden), hoornbloem (onder) morgenster, vele bloeiende grassen die ik niet bij naam ken. Ze zijn prachtig als je ze tegen het zonlicht in ziet wuiven. In het volgende bericht zet ik een mooie foto zonder toelichting. 


De berm heeft een breedte variĆ«rend van 3 tot 6 meter. De lengte is ongeveer 200 m. In de loop der tijd hoop ik een verschil te gaan zien tussen de natte en de droge delen, de zonneplekken en de schaduwrijke.