16 jul. 2012

Toch fruit aan de bomen!


De berichten waren zeer slecht na de late vorst van mei. Maar het valt mee! Zowel de appels als de peren zitten vol vruchten. Ook de pruimen en mirabellen hangen in grote getalen aan de bomen.
Of ze ook goed op smaak komen is nog even afwachten. Wat blijft het weer toch verschrikkelijk slecht voor juli. Het klein fruit lijkt het te hebben opgegeven. Wel vruchtzetting maar geen lekkere rijping meer van de framboos.
Even terug naar de appels. De bovenste foto is de Rode Tulpappel. Een kleine handappel die al eind juli/ begin augustus rijp is. Veel minder vraat dan vorig jaar, mooie ronde vruchten. Een verrassend lekker appeltje wat helaas al na 3 weken wegrot. Daar moet een leuke verwerking mee. Appelmoes,
De onderste foto is de Notarisappel. Een statige grote appel die nog tot oktober aan de boom zal hangen. Een echte moesappel die ook nog wel te bewaren is tot eind december.

9 jul. 2012

Frambozen, bramen en bosbessen

De tijd vordert en de vruchten kleuren. De rode bessen waren 3 weken geleden allemaal tegelijk rijp. Geplukt en verwerkt. de frambozen komen meer met mate. Iedere dag een paar aan iedere struik. En gek genoeg zijn ze in het bosje eigenlijk beter dan de aangeplante en langs draden geleid. Eigenlijk is het wel bekend. Als een plant z'n eigen plek opzoekt, voelt 'ie zich er echt thuis. De frambozen en bramen in het bosje doen dat. 


De bosbessen zijn in maart aangeplant. Mooie struiken, die direct een goede start maken. Om van te smullen. Die zijn echter zo aangeplant dat je er wel even naar moet zoeken.

De korenbloem

In de rand van de vijver en in het jonge bosje staat volop bloeiend gewas. Het ene is maar tijdelijk, voor een seizoen, het ander staat voor vast.

De korenbloem was altijd al mijn lieveling. Het is een prachtig mooie kleur en verwarde bloemblaadjes, die het tot een schoon geheel maken. Deze is eenjarig, ook wel bekend als akkeronkruid. De korenbloem zaait zich, samen met de klaproos en de kamille uit in vers omgespit land. Ze heten ook wel de akkeronkruiden. In Nederland zijn ze behoorlijk schaars geworden door de toegepaste chemische bestrijdingsmiddelen. Met de nieuwe rage en de hang naar de natuur is 'ie ook snel weer terug.

Omspitten en aanstampen moet je wel, als je deze wilt houden. Laat ook altijd het zaad goed vallen, of oogst het tijdig om weer op een andere plek te kunnen gebruiken.




De wijngaard is een feit!

De druiven staan al vanaf mei te groeien, en dat doen ze goed. Het is een mooi geheel met de kastanjehouten palen en de goed groeiende ranken. Ook de ligging op de glooiing in het land maakt het tot een plaatje.

De witte druif, johanniter moet over 3 jaar een goede oogst gaan geven. Tot die tijd is het van belang de planten te leiden en begeleiden. Tot aan de eerste draad moet de rank verworden tot een soort knot (zoals we dat kennen van de knotwilg). Op die knot worden jaarlijks de scheuten geselecteerd die de trossen gaan dragen. Nooit teveel, altijd gaan voor kwaliteit, niet voor kwantiteit.

Tussen de Johanniter zijn een 8-tal rode handdruiven geplant, Muskat blue. Dat is gewoon voor het lekker, tijdens de rondwandeling. 

Groep rondgeleid

De eerste groep voor een rondleiding. Eerst lekker genieten van de tuin, het uitzicht over de vijver en koffie met heerlijke cake met aardbeien. Dan een verrassende wandeling door het vogelbosje, langs de vijver en door de wijngaard. Wat valt er te plukken is de steevaste vraag. Je zult je verbazen wat er allemaal eetbaar is zonder dat het ervoor is aangeplant. U kent het natuurlijk al van het logboek van de afgelopen tijd.
Wat zaten ze er lekker! 

8 jul. 2012

waterlelie maakt de vijver mooi

Zoals in de hele tuin, mag de natuur een beetje mee ontwerpen. Deze waterlelie is niet aangeplant, maar zal dat in het verleden wel zijn geweest. 


Na jaren van verdrukking tussen het riet en de kattenstaart is het blad weer uitgevouwen. Toch wel een juweeltje op het water. 


In de rand geeft de kattenstaart, samen met vergeet-me-niet en moerasspirea (ook niet aangeplant) een mooi geheel.  Wel een continue aandacht voor alle woekeraars in de vijverrand. Door telkens groepjes te maken ontstaat een conbinatie tussen natuur en tuinaanleg.